In mijn vorige column vroeg ik mij hardop af wanneer de kerken in Nederland stelling nemen tegen de toenemende vreemdelingenhaat. Prompt doen zij dat in niet mis te verstane woorden. De gezamenlijke kerken geven dus eindelijk een krachtig tegengeluid af tegen het stigmatiseren van de vluchteling. Maar hebben de kerken hiermee enige invloed op die processen in de samenleving? De kopstukken zijn mediaschuw en niet leidend in het debat. Wanneer zie je een bevlogen geestelijke aan een talkshowtafel of lees je een opiniestuk in een krant of tijdschrift? Niet dus!
Dat doet Paus Leo XIV toch net even anders. We hebben ons jaren afgezet tegen alles wat uit Rome wordt gedicteerd, maar we kunnen nu beter even pas op de plaats maken. Midden in de verbale retoriek vanuit het Witte Huis, doet de paus iets wat niemand had verwacht, namelijk het aanstellen van een voormalige illegale immigrant als bisschop van Wheeling-Charleston, West Virginia.
Het gaat om de 55-jarige Evelio Menjivar-Ayala uit El Salvador. Hij is een warm pleitbezorger van de bevrijdingstheologie van de vermoorde aartsbisschop Oscar Romero. In Amerika heeft Menjivar-Ayala afgelopen jaar in een krachtig pamflet de Trump regering al bekritiseerd en dat is nog zachtjes uitgedrukt.
Het leven in El Salvador is voor hem en zijn familie arm en hard. Zonder papieren en in een kofferbak van een auto wordt Menjivar-Ayala de VS binnengesmokkeld. Hij werkt in Los Angeles als schoonmaker. In 1995 besluit hij priester te worden en voltooit zijn studie in Rome. Onder paus Franciscus keert Menjivar-Ayala terug naar de VS en wordt hij benoemd tot hulpbisschop in Washington. Nu heeft hij dan zijn eigen bisdom.
Een leven van kracht, eenvoud en een niet aflatend geloof in het goede van de mens. Maar zich ook dagelijks uitspreken tegen de misstanden. Menjivar-Ayala spreekt uit ervaring. Hij heeft het allemaal zelf meegemaakt. Door hem deze positie te geven verbindt paus Leo XIV zich indirect met Gandhi, Mandela, M.L. King, Tutu en Romero. De profeten van deze tijd!
